art

สันติ พิเชฐชัยกุล นักจิตรประติมากรอันดับ 1 ของโลก

อ.สันติ พิเชฐชัยกุล เป็นนักปั้นงานศิลปะที่มีชื่อเสียงระดับโลก ที่เกิดมาพร้อมกับปานบนหน้าผากซึ่งอยู่ตรงกลางระหว่างคิ้วพอดียังมีจุดเล็กๆสีดำตรงกลางปานอีกชั้นหนึ่ง วึ่งคนในสมัยโบรานมีความเชื่อกันว่าเป็นเหมือนดวงตาที่ 3 ของผู้วิเศษ เมื่ออายุ 16 ขวบ อ.สันติได้เข้าศึกษา ม.เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน คณะออกแบบ สาขาวิชาชีพศิลปกรรม และได้มีโอกาสวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังของวิหารวัดเขาสุกิม จ.จันทบุรี ผ่านมาแล้วมากกว่า 20 ปี ความสามารถของ อ.สันติ ได้เป็นที่ยอมรับจากทั่วโลก ด้วยผลงานในด้านคุณภาพของจิตวิญญาณ และ ทำให้รูปปั้นเหมือนจริงมาก ยังกับว่ามีชีวิตอยู่จริงด้วยความสามารถ เก็บรายละเอียดจนผู้ได้ชมส่วนใหญ่แยกไม่ออกเลยว่าเป็นรูปปั้นหรือเป็นคนจริงๆกันแน่ พ.ศ. 2554 ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 1 ในได้ศิลปะด้านประติมากรรม และ ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 4 ของงานศิลปะทั้งหมดทุกแขนง โดยงานนี้เป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ชื่อว่า อาร์ตไพรซ์ โดยมีศิลปิน ส่งผลงานเข้าแข่งขันทั้งหมด 1,582 โดยผลงานจากศิลปินทั่วโลกกว่า 39 ประเทศ และ 42 รัฐในประเทศ สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2555 ได้รับ รางวัล Best of […]

Ludwig Van Beethoven

บีโธเฟน อัจฉริยะศิลปะทางด้านดนตรี นักแต่งเพลงที่ไม่ได้ยินเสียง

ชื่อเต็ม ลุดวิก แวน บีโธเฟน ( Ludwig Van Beethoven ) ชายผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ถึงขั้นอัจฉริยะในด้านดนตรี แต่ความยิ่งใหญ่และเป็นตำนานของเขาไม่ได้อยู่แค่ความสามารถในการสร้างสรรค์ตัวโน๊ตบนบรรทัดห้าเส้น เรียบเรียงเพลง จนเสียงที่เล่นออกมาล้ำสมัยของโลกเพียงเท่านั้น ที่สำคัญบีโธเฟ่นผู้ที่เป็นตำนานของเพลงวงการคลาสสิคได้สร้างเสียงเพลงอมตะประดับโลกแม้หูของเขาจะหนวกสนิท ตอนอายุได้ 17 ปี บีโธเฟนได้รับการสนับสนุนจาก ผู้ใหญ่และเพื่อนที่มีฐานะ ให้โอกาสไปเยือนกรุงเวียนนาเป็นครั้งแรกมีคำบอกเล่าจากคนที่อยู่ในเหตุการณ์ว่า เขาได้แสดงสีมือด้านเปียโนสดให้โมสาร์ทฟัง จนได้รับการยอมรับและบอกกับทุกคนให้จับตาผู้ชายคนนี้ไว้ และ สักวันเขาจะสร้างผลงานที่ทำให้คนทั้งโลกต้องยอมรับและตะลึ่งกับเพลงที่เขาแต่ง บีโธเฟน ได้เริ่มแต่งเพลงแหกกฎเกณฑ์ทางดนตรี จึงก่อเกิดให้ยุคในความเป็นโรแมนติก(Romantic Period)เขามีแนวคิดชัดเจนว่าต้องการปฏิวัติทั้งในด้านดนตรีและความคิดของสังคม เขามักโดนกล่าวตำหนิจากปรมาจารย์อาวุโส ว่าเป็นพวกนอกรีต และยังพัฒนาดนตรีในแนวของตัวเองต่อไป สิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นคือการสอดแทรก ความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเองลงไปในดนตรี ซึ่งเป็นสิ่งไม่มีใครคิดจะทำกันในสมัยนั้น หลังจากประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในด้านศิลปะทางด้านดนตรีได้ไม่นาน ความโชคร้ายของเขาเหมือนกับพาฝันร้ายเข้ามาที่สุดในชีวิต เนื่องจากตัวเองเริ่มมีอาการหูหนวกซึ่งนักดนตรีถึงว่าเป็นเรื่องที่ใหญ่มากเพราะ เพลงนี้ใช้หูฟัง หลังจากนั้นบีโธเฟนกลัวว่าอาการหูที่หนวกนั้นไม่สามารถรักษาได้ แต่มันก็เป็นไปแบบที่คิดอาการของหูเริ่มรุนแรงขึ้นจนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ซึ่งทำให้เขาแต่งเพลงและยังสร้างผลงานที่ผู้คนทั้งโลกยังกล่าวถึงในถึงปัจจุบัน

thai art

โขน เป็นศิลปะการแสดงเก่าแก่ของไทยที่ได้รับการยอมรับทั่วโลก

โขนเป็นศิลปะนาฏศิลป์ที่เก่าแก่ของไทย ได้กำเนิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ตามหลักฐานของ ลา ลูแบร์ทูตชาวฝรั่งเศสสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้กล่าวถึงการแสดงโขน ว่าเป็นการเต้นออกท่าทาง ประกอบกับเสียงซอและเครื่องดนตรีอื่นๆ นักแสดงจะสวมหน้ากากและถืออาวุธ โขนเป็นการรวมของศิลปะหลายแขนง คือ โขนนำวิธีการเล่นและวิธีการแต่งตัว ท่าต่อสู้แบบโลดโผน ท่ารำท่าเต้นนำมาจากกระบี่กระบอง และโขนได้นำศิลปะการพากย์พูดคุย หน้าพาทย์เพลงดนตรี ประเภทของโขน แบ่งออกเป็น 5 ประเภท คือ 1.โขนฉาก เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อมีคนคิดฉากประกอบการแสดงโขนบนเวทีขึ้น คล้ายกับ ละครดึกดำบรรพ์ กรมศิลปากรได้ทำบทเป็นชุดๆไว้หลายชุด เช่น ชุดมัยราพณ์สะกดทัพ ชุดนางลอย ชุดปราบกากนาสูร ชุดสีดาลุยไฟและปราบบรรลัยกัลป์ 2.โขนโรงใน โขนนำศิลปะของละครในเข้ามาผสม โขนโรงในจะมีปี่พาทย์บรรเลง 2 วงพลัดกัน การแสดงจะมีท่ารำ ทีพากย์และการเจรจาตามแบบของโขน กับดำเนินเรื่องเพลงขับร้องและเพลงประกอบกิริยา ของดนตรีแบบละครใน 3.โขนหน้าจอ โขนที่เล่นตรงหน้าจอหนังใหญ่ มีกระเชิดอยู่หน้าจอผ้าขาว การแสดงหนังใหญ่มีศิลปะสำคัญ ได้แก่การพากย์เจรจาโดยมีปี่พาทย์ประกอบการแสดงผู้เชิดตัวละครต้องเล่นตามลีลาและจังหวะดนตรี 4.โขนโรงนอก หรือ โขนนั่งราว เป็นการแสดงในโรงละครที่มีหลังคา ไม่มีเตียงให้ตัวโขนนั้ง แต่มีราวพาดตามส่วนยาวของโรงตรงหน้าฉาก จะดำเนินเรื่องโดยมีช่องทางให้เราตัวแสดงได้เดินรอบราวแทนเตียง มีการพากย์และเจรจา แต่ไม่มีการร้อง  […]

art

เลโอนาร์โด ดา วินซี (Leonardo da Vinci) ศิลปิน ผู้วาดภาพ Monalisa

เลโอนาร์โด ดา วินซี เริ่มสนใจการวาดภาพมาตั้งแต่ยังเด็กๆ โดยเขาวาดภาพเหมือนโดยอาศัยสัตว์ต่างๆที่ได้เก็บสะสมไว้ จนถึงอายุ 18 ปี พ่อได้ส่งตัวเขาไปทำงานที่ห้องปฏิบัติงานศิลปะของศิลปินที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ทำให้เขาเพิ่มความสามารถในการวาดรูป อีกทั้งยังสามารถหล่อสำริดได้อีกด้วย เลโอนาร์โด ได้ฝึกฝนศิลปะถึง 6 ปี และในปี ค.ศ  1472 เขาได้เข้าเป็นสมาชิกสโมสรช่างแห่งเซนต์ลุก ซึ่งเป็นสมาคมพวกจิตรกร นอกจากงาน ศิลปะแล้วเขายังให้ความสนใจ คณิตศาสตร์และภูมิศาสตร์อีกด้วย เลโอนาร์โด ดา วินซี ได้วาดผลงานศิลปะอันทรงคุรค่าของเขาทั้ง 2 ชิ้น ซึ่งเป็น ภาพวาดอาหารมื้อสุดท้าย( The Last Supper)ในระหว่าง ค.ศ. 1495-1497 บนฝาผนังยาว 30 ฟุต สูง 14 ฟุต ของโบสถ์ Santa Maria Della Grazie ด้วยสีฝุ่นผสมน้ำมันลงไปตอนที่ปูนยังเปียกอยู่ ซึ่งเขาเพิ่งได้ทดลองเขียนชิ้นนี้เป็นชิ้นแรก เรื่องราวของภาพเกี่ยวกับพระเยซูพร้อมกับสาวก 12 คน กำลังรับประทานอาหารมื้อสุดท้ายอยู่ ต่อมากษัตริย์ ฝรั่งเศส […]